Ο άσωτος γιος

Ένας άνθρωπος είχε δύο γιους. Και ο νεώτερος απ’ αυτούς είπε στον Πατέρα: «Πατέρα, δώσε μου το κομμάτι της περιουσίας που πέφτει στο μερίδιό μου». Και αυτός τους μοίρασε  τα πλούτη. Και μετά από λίγες μέρες, αφού τα μάζεψε όλα ο νεώτερος γιος, ξενιτεύτηκε σε  μακρινή χώρα κι εκεί σπατάλησε την περιουσία του, ζώντας άσωτα. Κι όταν ξόδεψε όλα, έγινε  πείνα δυνατή στον τόπο εκείνο και αυτός άρχισε να στερείται. Και πήγε και προσκολλήθηκε σε  έναν από τους πολίτες εκείνης της χώρας και τον έστειλε στα χωράφια του να βοσκάει γουρούνια. Και επιθυμούσε να γεμίσει την κοιλιά του από τα ξυλοκέρατα που έτρωγαν τα γουρούνια και κανένας δεν του έδινε. Και όταν ήρθε στον εαυτό του, είπε: «Πόσοι υπηρέτες του πατέρα μου έχουν περίσσευμα από ψωμιά και εγώ εδώ χάνομαι από μεγάλη πείνα! Θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου και θα του πω: «Πατέρα, αμάρτησα στον ουρανό και μπροστά σου. Και δεν είμαι καθόλου άξιος να ονομαστώ γιος σου. Κάνε με σαν έναν από τους υπηρέτες σου». Και σηκώθηκε και ήρθε στον πατέρα του. Και, ενώ αυτός ήταν ακόμα πολύ μακριά, τον είδε ο πατέρας του και τον συμπόνεσε. Και αφού έτρεξε, έπεσε πάνω στο λαιμό του και τον φίλησε ξανά και ξανά. Και ο γιος τού είπε: «Πατέρα, αμάρτησα στον ουρανό και μπροστά σου. Και δεν είμαι πια άξιος να λέγομαι γιος σου». Και είπε ο πατέρας στους δούλους του: «Γρήγορα φέρτε έξω την πρώτη φορεσιά και ντύστε τον. Και δώστε δαχτυλίδι στο χέρι του και παπούτσια στα πόδια του. Και φέρτε το μοσχάρι το παχύ, σφάξτε το και αφού φάμε, ας ευφρανθούμε. Γιατί αυτός ο γιος μου ήταν πεθαμένος και ξαναζωντάνεψε, ήταν χαμένος και βρέθηκε¨. Και άρχισαν να χαίρονται πολύ.

Γιατί διηγήθηκε ο Χριστός αυτή την ιστορία του ασώτου γιού;

Η απάντηση είναι μία. Για να φανερώσει την αγάπη που τρέφει ο Θεός Πατέρας απέναντι στον αμαρτωλό και λαχταράει να δει την επιστροφή του. Τη μετάνοιά του, για να τον δεχθεί και να τον αποκαταστήσει πάλι στη χαμένη του σχέση. Ίσως ρωτάς: «Τι να κάνω;» Απλά γονάτισε όπως είσαι, αναγνώρισε ότι δεν είσαι εντάξει απέναντι στο Θεό, και ζήτησε με πίστη τη συγχώρησή Του. Και μετά, μένε κοντά Του. Στο σπίτι του Πατέρα!

 


 

 
Pearl_largest_found_by_diver3.pngΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ
Η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια… με έναν άνθρωπο έμπορο, που αναζητάει καλά μαργαριτάρια… βρίσκοντας ένα πολύτιμο… πούλησε όλα όσα είχε, και το αγόρασε.» (Ματθ. 13:45-46)
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει να έχεις σωστή αξιολόγηση. Ο Θεός βάζει μπροστά σου τη βασιλεία των ουρανών. Μια ανεκτίμητη δόξα και ζωή στον Ουρανό ˙ στην παρουσία του Βασιλιά των βασιλιάδων σε όλη την αιωνιότητα. Απ’ την άλλη κατέχεις εδώ κάποιες αξίες, που όσο σπουδαίες κι αν είναι  έχουν μια ταμπέλα: «Πρόσκαιρα, Μάταια»! Και καλείσαι να διαλέξεις.
Έχουμε δύο τρανταχτά παραδείγματα στη Βίβλο. Το ένα είναι ο απ. Παύλος. Μάζεψε όλα όσα είχε: Μόρφωση, προβολή, φήμη, δόξα και στάθηκε μπροστά στο Σταυρό, και σε μια στιγμή τα μηδένισε όλα. Λέει: «Θεωρώ ότι τα πάντα είναι ζημία  απέναντι στο έξοχο της γνώσης τού Ιησού Χριστού… για τον οποίο ζημιώθηκα τα πάντα, και θεωρώ ότι είναι σκύβαλα, για να κερδίσω τον Χριστό». (Φιλ. 3:8)
Το άλλο παράδειγμα είναι ο Μωυσής. Απ’ τη μια μεριά της ζυγαριάς, έβαλε τους ονειδισμούς του Χριστού και απ’ την άλλη τους θησαυρούς της Αιγύπτου. Ποιο διάλεξε; «Έκρινε τον ονειδισμό τού Χριστού μεγαλύτερο πλούτο παρά τούς θησαυρούς της Αιγύπτου· επειδή, απέβλεπε στη μισθαποδοσία.» (Εβρ. 11:26)
Η ζωή τους είναι γραμμένη λεπτομερώς στην Αγία Γραφή. Και οι δύο έμειναν πιστοί στην εκλογή τους μέχρι τέλους. Οι γέφυρες με την παλιά ζωή τους είχαν ανατιναχτεί. Χαρακτηριστικά ο απ. Παύλος λέει: «Εγώ πέθανα ως προς τον Κόσμο και ο Κόσμος ως προς εμένα.»
Αγαπητό παιδί του Θεού, έχεις αξιολογήσει σωστά το Ουράνιο Μαργαριτάρι; Αν ναι, πρόσεχε μην το χάσεις. Μένε πιστός.
Κύριε,
Εσύ είδες πώς έψαχνα για το πολύτιμο Μαργαριτάρι. Και με τη χάρη Σου το βρήκα. Ξέρεις ότι κι εγώ θεώρησα όλα σκουπίδια για Σένα. Μόνο παρακαλώ κράτησε με σταθερή κάθε μέρα στην απόφασή μου.
   Jesus_the_good_shepherd6.jpg   Ο Χριστός είπε: «Εγώ είμαι ο καλός Βοσκός.»
    Ο Καλός Βοσκός βάζει τη ζωή του για τα πρόβατα.»

  Γκρίνιαζαν πολύ οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς     λέγοντας:«Αυτός δέχεται αμαρτωλούς και τρώει μαζί τους». Και τους είπε την παραβολή αυτή λέγοντας: «Ποιος άνθρωπος από σας, όταν έχει εκατό πρόβατα και χάσει ένα από αυτά, δεν αφήνει πίσω τα ενενήντα εννιά μέσα στην έρημο και πάει για το χαμένο, ώσπου να το βρει; Και όταν το βρει, το βάζει πάνω στους ώμους του χαίροντας. Και όταν έρθει στο σπίτι, προσκαλεί τους φίλους και τους γείτονες και τους λέει: «Χαίρετε μαζί μου γιατί βρήκα το πρόβατό μου το χαμένο». Σας λέω ότι έτσι θα είναι χαρά στον ουρανό για έναν αμαρτωλό που μετανιώνει παρά για ενενήντα εννιά δικαίους, που δεν έχουν ανάγκη από μετάνοια.» (Λουκά 15:1-7)

Ο λόγος του Θεού λέει ότι όλοι είμαστε χαμένα πρόβατα. Όλοι έχουμε πλανηθεί. Το πρόβατο όταν χάσει το δρόμο του δεν μπορεί μόνο του να γυρίσει πίσω. Μόνο ο Χριστός μπορεί να μας σώσει. Γι’ αυτό και διακηρύττει: «ο Γιος του ανθρώπου ήρθε να σώσει το χαμένο.»

 


 

Ερμηνεία της παραβολής του σπορέα
Είπε ο Ιησούς Χριστός:
«Εσείς, λοιπόν, ακούστε την παραβολή του σπορέα: Καθένας που ακούει το λόγο της βασιλείας και τον καταλαβαίνει, έρχεται ο πονηρός και αρπάζει το σπαρμένο στην καρδιά του. Αυτός είναι εκείνος που σπάρθηκε κοντά στο δρόμο. Και αυτός που σπάρθηκε πάνω σε βραχώδη, αυτός είναι εκείνος που ακούει το λόγο και αμέσως δέχεται με χαρά. Δεν έχει, όμως, ρίζα μέσα του, αλλά είναι προσωρινός. Και όταν γίνει στεναχώρια ή διωγμός, εξαιτίας του λόγου, αμέσως σκανδαλίζεται. Και αυτός που σπάρθηκε στ’ αγκάθια είναι εκείνος που ακούει το λόγο και η φροντίδα του κόσμου και το ξεγέλασμα του πλούτου πνίγουν τελείως το λόγο και γίνεται άκαρπος. Και αυτός που σπάρθηκε πάνω σε καλό χώμα, είναι εκείνος που ακούει το λόγο και τον καταλαβαίνει. Και φέρνει καρπό  άλλος εκατό και άλλος εξήντα και άλλος τριάντα.».(Ματθ. 13:18-23)